ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) Ημαθίας: Για την αντιπυρική, αντισεισμική και αντιπλημμυρική θωράκιση και προστασία των σχολείων μας

Πρόταση της ΑΣΕ προς τις Γ.Σ. και τα Δ.Σ. των ΣΥΛΛΟΓΩΝ Μάης-Ιούνης 2019

Για την αντιπυρική, αντισεισμική και αντιπλημμυρική θωράκιση και προστασία των σχολείων μας

Μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι, τις πλημμύρες πέρσι στη Μάνδρα Αττικής, τον σεισμό στη Ζάκυνθο και αλλού, επιμένουμε με επιτακτικό τρόπο ότι τα σχολεία, μια σειρά χώροι μαζικής συνάθροισης και άθλησης της νεολαίας, όπως και άλλες δημόσιες υποδομές (νοσοκομεία, πολιτιστικά μνημεία κοκ.) δεν έχουν ελεγχθεί ποτέ ολοκληρωμένα από τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων (ΟΣΚ – νυν ΚΤΥΠ ΑΕ), παρά μόνο κατά περίπτωση και εποπτικά. 

Επίσης, η ευθύνη για τα σχέδια πολιτικής προστασίας των σχολείων, παρά τα αιτήματα του μαζικού κινήματος, έχουν μετακυλιστεί στην αποκλειστική ευθύνη των εκπαιδευτικών (έχουμε ακόμα και διώξεις διευθυντών και προϊσταμένων σχολείων!), χωρίς ποτέ να γίνει μια επιστημονική προσαρμογή στα δεδομένα από φορείς όπως ο Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ). Καμία σύνδεση, στην πράξη, δεν έχει γίνει και με την ένταξη των σχεδίων αυτών στον ευρύτερο σχεδιασμό της πολιτικής προστασίας. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση προχώρησε στη θεσμοθέτηση της 2χρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής προωθώντας μέσω των Δήμων και της ΚΤΥΠ τοποθέτηση προκάτ αιθουσών στις υπάρχουσες (πολλές φορές αρκετά μικρές) αυλές Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων!

Όλα τα παραπάνω δεν είναι τυχαία. Οφείλονται σε πολιτικές που εφαρμόστηκαν διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις και εφαρμόζονται και σήμερα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Η κατεύθυνση της ΕΕ και του κεφαλαίου για πέρασμα των έργων ασφάλειας και θωράκισης των σχολείων σε δεύτερη μοίρα, προκειμένου – στη λογική «κόστους – οφέλους» – να πριμοδοτηθούν οι κερδοφόρες επενδύσεις, αποτελεί πρόκληση. Η δέσμευση χρημάτων από κωδικούς για τα σεισμόπληκτα σχολεία, ώστε να εξευρεθούν δόσεις για το χρέος, η υποστελέχωση των αρμόδιων φορέων (όπως ο πρώην ΟΣΚ και νυν ΚΤΥΠ), οι διαδικασίες εκχώρησης σχολικών υποδομών στο υπερταμείο για εκποίηση και η γραμμή των ιδιωτικοποιήσεων μέσω Συμπράξεων Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) κάνουν την κατάσταση εκρηκτική. 

Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των μαθητών και των εκπαιδευτικών σε μια εκπαιδευτική διαδικασία με ασφάλεια και όλους τους όρους και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για αυτό. Καταδικάζουμε την ΕΕ, την επιλεξιμότητα, τη λογική του «κόστους – οφέλους». Λέμε όχι στο «ρεαλισμό» πολιτικών δυνάμεων, τοπικών διοικήσεων σε Δήμους και Περιφέρειες και όλων όσων σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο προσκυνούν αυτόν τον δρόμο ανάπτυξης, για τον οποίο η ζωή των εργαζομένων και των παιδιών τους είναι κόστος!

Το μαζικό κίνημα απαιτεί:

1. Τον έλεγχο των σχολικών κτιρίων σύμφωνα με το νέο αντισεισμικό κανονισμό και, φυσικά, διεκδικεί νέες, σύγχρονες, δημόσιες και ασφαλείς υποδομές. 

2. Επιπλέον, στα ζητήματα της ασφάλειας, εξ αντικειμένου, εντάσσεται το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης των σχολικών επιτροπών των Δήμων για τη σωστή συντήρηση των σχολείων αλλά και για τη θωράκιση σε αντισεισμική-αντιπυρική-αντιπλημμυρική βάση.

 

3. Για όσα τέτοια κτήρια δεν προκύψει η επάρκεια να αντικατασταθούν άμεσα με σύγχρονα αντισεισμικά κτηριακά συγκροτήματα. 

4. Να συνταχθεί μητρώο ελέγχων, που θα επικαιροποιείται περιοδικά.

5. Επικαιροποίηση των σχεδίων πολιτικής προστασίας των σχολείων, με την ευθύνη του ΟΑΣΠ.

6. Άμεση ανέγερση με τη διαδικασία του κατεπείγοντος σύγχρονων και ασφαλών σχολικών συγκροτημάτων, με 100% δημόσιες επενδύσεις και χωρίς ΣΔΙΤ, με διασφάλιση του δημόσιου – δωρεάν χαρακτήρα τους.

7. Καμία εκχώρηση χώρου στον οποίο λειτουργεί σχολείο ή έχει σχεδιαστεί να λειτουργήσει σχολείο στο υπερταμείο.

8. Να υπάρχει απρόσκοπτη πρόσβαση όλων των μαθητών σε αθλητισμό – πολιτισμό, με διαμόρφωση κατάλληλων ασφαλών υποδομών σε όλη την περιοχή.

9. Να ελεγχθούν οι χώροι μαζικής συνάθροισης της νέας γενιάς.

10. Γενναία χρηματοδότηση των σχολείων από το κράτος μέσω των σχολικών επιτροπών, ώστε να εξασφαλίζεται η λειτουργική, κτηριακή, υλικοτεχνική υποδομή, για την κάλυψη των αναγκών και την ασφάλεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

11. Άμεσα μέτρα για την εφαρμογή σε κατάλληλα και ασφαλή κτήρια της 2χρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής τώρα και πανελλαδικά σε όλους τους δήμους της χώρας.

12. 15 νήπια – προνήπια ανά νηπιαγωγό και δάσκαλο Α΄ και Β΄ τάξης. 20 μαθητές ανά δάσκαλο στις υπόλοιπες τάξεις. 

Την πρώτη ευθύνη για τη σχολική κτηριακή υποδομή την έχει η εκάστοτε κυβέρνηση, που πρέπει να εξασφαλίσει γι’ αυτό την αναγκαία κρατική χρηματοδότηση για την ουσιαστική με βάση τα παραπάνω συντήρηση των υπαρχόντων και το χτίσιμο νέων σύγχρονων σχολείων! Παράλληλα οι Δημοτικές Αρχές έχουν ευθύνη στο κατά πόσο βάζουν στο επίκεντρο τα προβλήματα της σχολικής στέγης, διεκδικούν από τις κυβερνήσεις και προχωρούν στην ουσιαστική αναβάθμισή της στους Δήμους τους.

Το ζήτημα της σύγχρονης σχολικής στέγης πρέπει να αποτελέσει ένα από τα κύρια ζητήματα του πλαισίου πάλης των ΣΥΛΛΟΓΩΝ Εκπαιδευτικών και των ΕΛΜΕ όλης της χώρας, σε συνεργασία με το γονεϊκό κίνημα. Στην κατεύθυνση αυτή είναι ανάγκη να κινηθούν και οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες με αποφάσεις των επικείμενων συνεδρίων τους τον Ιούνη του 2019.

Μάης – Ιούνης 2019

ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) Ημαθίας: Ουσιαστική εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής πανελλαδικά σε όλους τους Δήμους, με την αναγκαία υποδομή, χρηματοδότηση και διορισμούς!

Πρόταση ΑΣΕ προς Γ.Σ. Συλλόγων Μάης–Ιούνης 2019

Ουσιαστική εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής πανελλαδικά σε όλους τους Δήμους, με την αναγκαία υποδομή, χρηματοδότηση και διορισμούς!

Θεωρούμε ότι η φοίτηση όλων των παιδιών σε δομές Προσχολικής Αγωγής, άρα και η εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο, δεν είναι απλά και μόνο μια διευκόλυνση των γονιών, αλλά πρωτίστως μια παιδαγωγική και κοινωνική αναγκαιότητα, που αφορά την ανάπτυξη, την εκπαίδευση και τη διαπαιδαγώγηση των προνηπίων και νηπίων.

Δυστυχώς, τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά της μεγάλης απόκλισης που υπάρχει μεταξύ αυτής της ανάγκης και της πράξης. Στη χώρα μας με γεννήσεις 92-95 χιλιάδες παιδιά κάθε χρόνο, θα έπρεπε να φοιτούν στους παιδικούς σταθμούς πάνω από 300 χιλιάδες παιδιά ως 4 ετών και στα Νηπιαγωγεία πάνω από 180 χιλιάδες παιδιά 4-6 ετών. Η πραγματικότητα λέει ότι στα Νηπιαγωγεία φοιτούν γύρω στις 140 χιλιάδες και στους παιδικούς σταθμούς μόλις 100 χιλιάδες! Άρα τα μισά σχεδόν παιδιά μένουν κάθε χρόνο έξω από οποιαδήποτε προσχολική δομή!

Ταυτόχρονα, στον νόμο 4547/2018 για τις Νέες Δομές στην εκπαίδευση μπαίνει και η αντικατάσταση του όρου Προσχολική Αγωγή με τον όρο Προσχολική Εκπαίδευση, τα προγράμματα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια αλλά και η στρατηγική ΕΕ και ΟΟΣΑ, όλα αυτά μας προβληματίζουν βαθιά, γιατί αλλάζουν τον αναντικατάστατο και σημαντικό ρόλο της Προσχολικής Αγωγής.

Δηλώσαμε ευθύς εξαρχής ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με το άρθρο 33 του νόμου 4521/26-2-2018, δεν υλοποιεί το βασικό αίτημα που βρίσκεται στην προμετωπίδα των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών σωματείων και των γονιών για «Δίχρονη, Δωρεάν, Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής στο Νηπιαγωγείο με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας»!

Η εκτίμησή μας στηρίχτηκε στο ότι η κυβέρνηση δεν πήρε με τον νόμο αυτό κανένα μέτρο για την εφαρμογή της Δίχρονης, δεν προέβλεψε ούτε ένα ευρώ ούτε έναν διορισμό ή για κτηριακές υποδομές! Η ίδια η ζωή επιβεβαιώνει δυστυχώς την εκτίμησή μας αυτή.

Η πρώτη Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ), τον Απρίλη του 2018, όρισε ότι μόλις σε 184 από τους 325 Δήμους της χώρας θα υλοποιηθεί η Δίχρονη από τη σχολική χρονιά 2018-19, που αντιστοιχούν στο 32% του πληθυσμού, αφήνοντας απέξω πάνω από το 75% των προνηπίων στα μεγάλα αστικά κέντρα, δηλαδή την πρώτη χρονιά εφαρμόστηκε όπου ήδη εφαρμοζόταν.

Τέλος Φλεβάρη 2019 το Υπ. Παιδείας ανακοίνωσε τους 114 νέους δήμους, στους οποίους από τη σχολική χρονιά 2019-20 θα ισχύσει η Δίχρονη, με βάση δικά τους στοιχεία αναμένουν επιπλέον 16.000 παιδιά να έρθουν στα δημόσια Νηπιαγωγεία και για όλα αυτά το έξοδο της κυβέρνησης είναι καμιά 70αριά αίθουσες προκάτ!

Για δε την τρίτη χρονιά, που πρέπει να ενταχθούν οι τελευταίοι 27 δήμοι, μέσα στους οποίους Αθήνα, Θεσ/νίκη, η κυβέρνηση θα βάλει την ΚΤΥΠ να τοποθετήσει καμιά 200 Νηπιαγωγεία προκάτ στις υπάρχουσες αυλές Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων!

Η ρύθμιση που πέρασε στον νόμο για το νέο Λύκειο-εξεταστικό κέντρο προβλέπει προκάτ λυόμενες αίθουσες που θα παραμείνουν για 4-6 χρόνια στις υπάρχουσες αυλές Νηπιαγωγείων, Δημοτικών, Γυμνασίων-Λυκείων, δείχνει πού το πάει τελικά η κυβέρνηση.

Δηλαδή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το 2018-20, «εφαρμόζει» Δίχρονη ΠΑ με όρους υποβάθμισης! Κλείνοντας τους ήδη στενούς αύλειους χώρους και βάζοντας τα προνήπια-νήπια σε προκάτ αίθουσες, που όλοι ξέρουμε ότι θα μείνουν χρόνια στις αυλές των σχολείων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εκπαιδευτική διαδικασία και τη διαβίωση παιδιών κι εκπαιδευτικών σε αυτά!

Πρόκειται για πρόκληση και κοροϊδία, αλλά αναμενόμενη αφού πρόκειται για μια κυβέρνηση που έκοψε ακόμα και το κονδύλι των 140 εκατομμυρίων ευρώ, που ήταν για κτηριακές υποδομές για εφαρμογή της Δίχρονης στον κρατικό προϋπολογισμό για το 2019! Πρόκειται για πρόκληση να δίνουν οι κυβερνήσεις 4 δις το χρόνο στο ΝΑΤΟ, δεκάδες δις στους επιχειρηματικούς ομίλους και για την Προσχολική …προκάτ που την υποβαθμίζουν!

Επιπλέον, με το νέο σύστημα «προσλήψεων-διορισμών» που στην ουσία οδηγεί σε απολύσεις και Νηπιαγωγών, με το αέναο κυνήγι κριτηρίων και προσόντων θα ενταθεί ο ανταγωνισμός, η ελαστική εργασία και η εναλλαγή της με την ανεργία και στις Νηπιαγωγούς. Έτσι και στον ευαίσθητο χώρο της Προσχολικής Αγωγής η κάλυψη των αυξημένων αναγκών θα γίνει είτε εκ των έσω με πολυπληθή τμήματα είτε με προσλήψεις συμβασιούχων αναπληρωτριών Νηπιαγωγών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αναγκαία για την ηλικία αυτή παιδαγωγική σχέση, που δε μπορεί να αναπτυχθεί σ’ αυτές τις συνθήκες, αλλά και για τη ζωή-λάστιχο των αναπληρωτριών/ών συναδέλφων Νηπιαγωγών!

Κι όλα αυτά παράλληλα με τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα, που ήδη έχουν παρθεί και υποβάθμισαν παραπέρα τη λειτουργία των Νηπιαγωγείων (προαιρετικότητα ολοήμερου, διπλασιασμός από 7 σε 14 του αριθμού παιδιών για δημιουργία τμήματος, 30ωρο Νηπιαγωγών). Φυσικά ούτε συζήτηση για σίτιση, υποδομές ξεκούρασης και βοηθητικό προσωπικό!

Οι όροι υποβάθμισης με τους οποίους η κυβέρνηση πάει να εφαρμόσει τη Δίχρονη ΠΑ βαρύνουν τόσο αυτήν όσο και όσους, σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο, έβαλαν πλάτη σ’ αυτό κινούμενοι στη λογική των ψίχουλων, του να ξεκινήσει και βλέπουμε κ.λπ.

Αντιπαλεύουμε αυτή την αντιλαϊκή, αντιεκπαιδευτική πολιτική στον χώρο της Προσχολικής Αγωγής! Απαιτούμε ουσιαστική αναβάθμιση του Δημόσιου Νηπιαγωγείου.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

·        Να καλυφθεί άμεσα η ανάγκη για Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή πανελλαδικά, ώστε όλα τα προνήπια να φοιτήσουν στα δημόσια Νηπιαγωγεία, με εξασφάλιση των αναγκαίων κτηριακών αναγκών και των αντικειμενικά αυξημένων αναγκαίων μόνιμων διορισμών Νηπιαγωγών και βοηθητικού προσωπικού! Παράλληλα, όλα τα παιδιά ως 4 χρόνων να έχουν τη θέση τους σε δημόσιους παιδικούς σταθμούς! Ούτε βήμα πίσω από την ανάγκη και δυνατότητα να φοιτούν το 2019 όλα τα παιδιά στην Προσχολική Αγωγή!

·      Χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες λειτουργίας των Νηπιαγωγείων χωρίς να επιβαρύνονται οι οικογένειες. Καμία εμπλοκή Δήμων, ΜΚΟ κι επιχειρήσεων στη λειτουργία τους.

·      Γενναίο πρόγραμμα ίδρυσης και λειτουργίας νέων Νηπιαγωγείων. Δέσμευση χώρων και χρηματοδότηση για την ανέγερση Νηπιαγωγείων αλλά και Παιδικών Σταθμών.

·      Μαζικοί διορισμοί μόνιμων Νηπιαγωγών. Μονιμοποίηση τώρα όλων των συμβασιούχων Νηπιαγωγών και όλων των ελαστικά εργαζόμενων στην Προσχολική Αγωγή. Εξίσωση των δικαιωμάτων των αναπληρωτών με των μονίμων και μέτρα στήριξής τους (μετακίνηση, διαμονή, διατροφή). Μείωση ωραρίου Νηπιαγωγών - εξίσωση ωραρίου Εκπ/κών ΠΕ με ΔΕ.

·      15 παιδιά ανά τμήμα. Κατάργηση του ΠΔ 79, καμία υποχρεωτική μετακίνηση μαθητών. Καμία κατάργηση ή συγχώνευση νηπιαγωγείων ή τμημάτων.

·      Τμήματα Ένταξης και Ειδικά Νηπιαγωγεία για όλα τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Κάλυψη όλων των αιτήσεων για Παράλληλη Στήριξη με μία Νηπιαγωγό ανά παιδί. 

·      Ουσιαστική λειτουργία των Ολοήμερων Νηπιαγωγείων. Με πλήρη σίτιση, μαγειρεία και τραπεζαρία, χώρους ξεκούρασης, βοηθητικό προσωπικό.

·      Ενιαίο, επιστημονικό, αναβαθμισμένο σύγχρονο παιδαγωγικό πρόγραμμα με ευθύνη του κράτους, καθώς δεν μπορεί το περιεχόμενο της παρέμβασης να είναι διαφοροποιημένο και αποσπασματικό.

Μάης-Ιούνης 2019

ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) Ημαθίας: Ειδική Αγωγή με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες και τις ανάγκες κάθε παιδιού με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες!

Πρόταση ΑΣΕ προς Γ.Σ. Συλλόγων Μάης-Ιούνης 2019

Ειδική Αγωγή με βάση τις σύγχρονες δυνατότητες και τις ανάγκες κάθε παιδιού με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες!

Το ζήτημα της Ειδικής Αγωγής είναι ζήτημα κοινωνικό, πολιτικό και επιστημονικό. Σήμερα υπάρχει η επιστημονική και τεχνολογική εξέλιξη καθώς και ο αναγκαίος πλούτος, ώστε όλα τα παιδιά με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές μαθησιακές ανάγκες να φοιτούν στη Δημόσια Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση και στη δομή που το καθένα έχει ανάγκη, ενώ παράλληλα να τους εξασφαλίζονται οι προϋποθέσεις για επαγγελματική αποκατάσταση και διαβίωση με βάση τις σύγχρονες ανάγκες τους.

Αντίθετα με τις λαϊκές ανάγκες και δυνατότητες της εποχής μας όμως, ακολουθώντας τις κατευθύνσεις ΕΕ και ΟΟΣΑ, όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και η σημερινή του ΣΥΡΙΖΑ, προωθούν τη λεγόμενη «ένταξη», συμπερίληψη, συνεκπαίδευση, όλων των παιδιών με ειδικές ανάγκες στο γενικό σχολείο επικαλούμενες «επιστημονικοφανή» «ανθρωπιστικά» επιχειρήματα, όπως ότι η ολοκληρωτική  ένταξή τους στο γενικό σχολείο γίνεται στο όνομα της ισοτιμίας και της δημοκρατίας, κόντρα στο περιθώριο, το διαχωρισμό, και τον στιγματισμό  αυτών των παιδιών.

Ο «ανθρωπισμός» τους όμως άλλο στόχο έχει, να αποποιηθεί το κράτος της ευθύνης του να παρέχει Δημόσια και Δωρεών ΕΑΕ σ’ αυτά τα παιδιά, που λογίζονται περισσότερο ως βάρος, με αποτέλεσμα η ευθύνη να βαραίνει αποκλειστικά την ίδια την οικογένεια για το τι μπορεί να προσφέρει στο παιδί της, μέσω του πανάκριβου ιδιωτικού τομέα και αργότερο το ίδιο το άτομο με ειδικές ανάγκες.

Στην κατεύθυνση αυτή έχει ψηφιστεί ένα «πλούσιο» νομοθετικό έργο και η ΕΑΕ συνεχώς υποβαθμίζεται. Επισημαίνουμε την ιδιωτική παράλληλη ακόμα και στα ειδικά σχολεία και την τοποθέτηση εκπαιδευτικών Γενικής στην ΕΑ χωρίς επιστημονική γνώση. Τομή όμως γίνεται με τον ν. 4547/2018 για τις Νέες Δομές με τον οποίο επιχειρούν, μέσω και των Ομάδων Εκπαιδευτικής Υποστήριξης (ΟΕΥ), να αντικαταστήσουν οι εκπαιδευτικοί της Γενικής Αγωγής τη διεπιστημονική επιτροπή που πρέπει να κάνει τη διάγνωση και υποστήριξη των παιδιών με ειδικές ανάγκες. Δηλαδή το Γενικό Σχολείο να αναλάβει όλη την ευθύνη της λεγόμενης «ένταξης», χωρίς την ανάλογη επιστημονική στήριξη, αφού τα λίγα ΚΕΣΥ ασχολούνται πλέον με μια σειρά άλλες αρμοδιότητες (επαγγελματικό προσανατολισμό, υποστηρικτική γονιών… ) και παρεμπιπτόντως τη διάγνωση και υποστήριξη των παιδιών με ειδικές ανάγκες, εάν και εφόσον έχει το Γενικό Σχολείο εξαντλήσει κάθε δυνατότητα μόνο και αβοήθητο! Παράλληλα οι ΕΔΕΑΥ είναι λίγες και ελλιπείς και ασχολούνται με κάθε σχολείο περιοδικά και με κάθε παιδί ακόμα πιο σπάνια. Και ο χρόνος περνάει και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες παραμένουν χωρίς διάγνωση και χωρίς την κατάλληλη για το καθένα εκπαιδευτική υποστήριξη!

Την ίδια ώρα τα ειδικά σχολεία είναι ελάχιστα και λειτουργούν κάθε χρόνο με μεγάλη καθυστέρηση. Η μεταφορά των παιδιών με ειδικές ανάγκες εναπόκειται στους ιδιώτες. Ταυτόχρονα, η μεν Παράλληλη Στήριξη μοιράζεται πολλές φορές σε πολλά παιδιά ή και σχολεία, τα δε Τμήματα Ένταξης (ΤΕ) τις περισσότερες φορές δεν επαρκούν να καλύψουν τις ανάγκες των πολυπληθών σχολείων, ενώ δε λειτουργούν σε πολλά σχολεία. Με το τελευταίο καθηκοντολόγιο των εργαζομένων στην ΕΑΕ, ο/η εκπαιδευτικός των ΤΕ με απόφαση του Διευθυντή Εκπαίδευσης θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των όμορφων σχολείων αλλά θα κάνει και ολίγη Παράλληλη Στήριξη! Η κατάσταση δε καθώς ανεβαίνουμε στις βαθμίδες της Δημόσιας Εκπαίδευσης γίνεται όχι μόνο χειρότερη, απλά στο Λύκειο δεν υφίσταται ΕΑΕ σε πολλές περιφέρειες της χώρας!

Πολύ βασικό, η χρηματοδότηση για τη λειτουργία των σχολείων Γενικής και ΕΑΕ έχει μειωθεί κατά 65%, ενώ πάνω από το 60% των εργαζομένων στην ΕΑΕ είναι συμβασιούχοι, που μετακινούνται συνεχώς, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αναγκαία παιδαγωγική σχέση που έχουν ανάγκη τα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Ιδιαίτερα αξία έχει να αναφέρουμε την παντελή πολλές φορές έλλειψη πρώιμης διάγνωσης, άρα και εκπαιδευτικής υποστήριξης, που θα μπορούσε να προλάβει, να διορθώσει ακόμα και να θεραπεύσει σε μεγάλο βαθμό πολλά από τα προβλήματα παιδιών με ειδικές ανάγκες. Η έλλειψη αυτή επιβαρύνει ιδιαίτερα την κατάσταση στα Νηπιαγωγεία, όπου το παιδί με ειδικές ανάγκες που φτάνει χωρίς διάγνωση φοιτά μόνο με τη στήριξη της Νηπιαγωγού Γενικής Αγωγής κι Εκπαίδευσης και τις περισσότερες φορές δεν προλαβαίνει να πάρει διάγνωση και ειδική υποστήριξη.

Επιπλέον, στην εποχή μας που η επιστήμη και η τεχνολογία μπορεί να κάνει τη ζωή των ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες πολύ καλύτερη, με τις περικοπές στην ιατροφαρμακευτική και υποστηρικτική περίθαλψη, ελάχιστα από αυτά τα άτομα απολαμβάνουν αυτές τις δυνατότητες, τα περισσότερα μένουν στις δικές τους δυνατότητες και στα προβλήματά τους.

Τέλος, το γεγονός ότι, ενώ διεθνώς γύρω στο 10% του μαθητικού πληθυσμού είναι παιδιά με ειδικές μαθησιακές ανάγκες, που σημαίνει γύρω στα 200000 στη χώρα μας, έχουν καταγραφεί πολύ λίγα από αυτά και μόνο 11.000 παιδιά με ειδικές ανάγκες φοιτούν σε δομές ΕΑΕ, το 67% από αυτά στη Γενική και το 33% στην Ειδική.

Με βάση τα παραπάνω, καθένας καταλαβαίνει τι ένταξη προωθούν ΕΕ, ΟΟΣΑ και ελληνικές κυβερνήσεις με τη σημερινή του ΣΥΡΙΖΑ να τρέχει στην κατεύθυνση αυτή κάνοντας και στον τομέα αυτό τη βρώμικη δουλειά!

Η διεθνής πείρα με την εφαρμογή ανάλογης «ένταξης» στην Ιταλία τη δεκαετία του 1990 και αλλού δείχνει ότι αβαντάρουν την ιδιωτική πρωτοβουλία και φορτώνουν, με την επίκληση της «ένταξης», το βάρος στο Γενικό Σχολείο, στην οικογένεια και στο ίδιο το άτομο με ειδικές ανάγκες!

Επισημαίνουμε δε ότι, ανεξάρτητα από τις στοχεύσεις ΕΕ και κυβερνήσεων, και η διαδικασία της «ένταξης» θα αποτελεί δείκτη αξιολόγησης σχολικής μονάδας και εκπαιδευτικών για το κατά πόσο την προώθησαν, χωρίς φυσικά την ανάλογη επιστημονική στήριξη, υποδομές και διορισμούς.

Με βάση τα παραπάνω, οι συζητήσεις επί συζητήσεων που γίνονται γύρω από τα διάφορα μοντέλα, ιατρικό και κοινωνικό και άλλα, είναι στην ουσία αποπροσανατολιστικές, τη στιγμή που η στρατηγική της ΕΕ που εφαρμόζεται και στον χώρο της ΕΑΕ δεν ενδιαφέρεται για την επιστημονική αλήθεια αλλά για το κατά πόσο θα εξορθολογήσει την ΕΑΕ, για να εξοικονομήσει, ώστε να χρηματοδοτήσει τις επιχειρήσεις που λυμαίνονται και τον χώρο της ΕΑΕ, ενώ παράλληλα προωθεί τη λεγόμενη «φιλανθρωπία» των χορτασμένων για τους ανήμπορους που τους την επιστρέφουμε!

Από τα παραπάνω, αποτυπώνεται, ποσοτικά και ποιοτικά, η υποβαθμισμένη παρέμβαση της πολιτείας στον τόσο ευαίσθητο χώρο της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.

Το εκπαιδευτικό κίνημα, μαζί με το γονεϊκό και το αναπηρικό, αλλά και όλους τους εργαζόμενους, που τα δικά τους παιδιά με ειδικές ανάγκες έχουν ανάγκη υποστήριξης, αντιπαλεύουμε την απάνθρωπη αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική στον χώρο της ΕΑΕ και διεκδικούμε μαζί:

Ø Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, αναβαθμισμένη Ειδική Αγωγή. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών για διάγνωση, εκπαίδευση, αποκατάσταση και περίθαλψη των παιδιών με ειδικές ανάγκες και αναπηρίες. Απαγόρευση της επιχειρηματικής δράσης στον χώρο της Ειδικής Αγωγής.

Ø Άμεση και γενναία χρηματοδότηση της Ειδικής Αγωγής. Τα χρήματα του ΕΣΠΑ να κατευθυνθούν άμεσα για τη στήριξη και τη διεύρυνση των δημόσιων βασικών σταθερών δομών και όχι σε ΜΚΟ.

Ø Κάθε παιδί με ειδικές ανάγκες να φοιτά στη δομή της Δημόσιας Εκπαίδευσης που έχει ανάγκη. Ούτε ένα παιδί με αναπηρία στο σπίτι του ή σε σχολείο που δεν το εξυπηρετεί.

Ø Αναβάθμιση των δομών επαγγελματικής εκπαίδευσης για τα ΑΜΕΑ. Κατοχύρωση και αναγνώριση του πτυχίου και άμεση πρόσληψή τους μετά την αποφοίτηση. Μέτρα για την ολοκλήρωση των σπουδών σε φοιτητές-σπουδαστές ΑΜΕΑ (τρόπος εξέτασης, ειδικός εξοπλισμός, υποδομές, συγγράμματα σε κατάλληλη γραφή-μορφή, ειδικευμένο προσωπικό…) κ.ά.

Ø Αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν και ασφαλές σύστημα μεταφοράς των μαθητών στα σχολεία τους, με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας, εξασφαλισμένο από την πρώτη μέρα.

Ø Στη βάση αυτή δε συγκροτούμε Ομάδες Εκπαιδευτικής Υποστήριξης, απαιτούμε κατάργηση του ν. 4547/2019 και των εγκυκλίων για τις ΟΕΥ, την πλήρη στελέχωση των δομών της Γενικής και ΕΑΕ με όλο τα απαραίτητο προσωπικό, με μονιμοποίηση των πάνω από 30.000 συμβασιούχων αναπληρωτών εκπαιδευτικών και του ανάλογου ΕΕΠ και ΕΒΠ, και τη δημιουργία όλων των αναγκαίων διεπιστημονικών δομών, ώστε να γίνεται έγκαιρα διάγνωση και εκπ/κή υποστήριξη.

Ø Ζητάμε από τις ΔΟΕ και ΟΛΜΕ να πάρουν αποφάσεις στα επικείμενα συνέδριά τους για μη συγκρότηση των ΟΕΥ και κάλυψη των ΣΔ να μην τις συγκροτήσουν, με βάση το ενδεικτικό πρακτικό.

 «Θεωρούμε ότι είναι αντιπαιδαγωγικό και αντιεπιστημονικό να εναπόκειται μέσω των Ομάδων Εκπαιδευτικής Υποστήριξης στους εκπαιδευτικούς  η διαδικασία της αξιολόγησης-διάγνωσης των παιδιών με ειδικές ανάγκες, γιατί αυτό είναι έργο διεπιστημονικής επιτροπής, καθώς και της εκπαιδευτικής υποστήριξης των παιδιών αυτών, χωρίς επιστημονική διάγνωση!

Διεκδικούμε στελέχωση όλων των αναγκαίων δομών της Ειδικής και Γενικής Αγωγής με μόνιμους διορισμούς όλων των ειδικοτήτων, ώστε να μπορεί κάθε παιδί με ειδικές ανάγκες, να έχει έγκαιρη διάγνωση και άμεση εκπαιδευτική υποστήριξη, στη δομή του δημόσιου σχολείου που έχει ανάγκη!

Στη βάση αυτή δε θεωρούμε ότι μπορούμε να συγκροτήσουμε τις Ομάδες Εκπαιδευτικής Υποστήριξης»

Καταλήγοντας, υπερασπιζόμαστε σθεναρά την ύπαρξη όλων των αναγκαίων ειδικών δομών, με το ανάλογο εξειδικευμένο επιστημονικό δυναμικό, ώστε να παρέχεται η  θετικά “ανισότιμη”, δηλαδή, προνομιακή, αλλά και αναγκαία μεταχείριση των παιδιών με ειδικές ανάγκες. Τα παιδιά αυτά ξεκινούν από μια διαφορετική αφετηρία και, για να κατακτήσουν την όποια ισοτιμία, πρέπει να τους δοθεί κάθε επιστημονικό μέσο και να στηριχθούν με κάθε τρόπο.

Κάτι τέτοιο θέλει κίνημα με γραμμή σύγκρουσης με την υπάρχουσα αντιλαϊκή πολιτική και το σύστημα εκμετάλλευσης που ζούμε, άρα η πάλη μας πρέπει να στραφεί προς την κατεύθυνση αυτή.

Με πλήρη συναίσθηση του καθήκοντος που αναλαμβάνουμε ως εκπαιδευτικοί, θα σταθούμε στο πλευρό όλων των μαθητών μας, υπερασπιζόμενοι τη βασική αποστολή που έχει η εκπαίδευση, να τους προετοιμάζει για τη ζωή και την ένταξη τους στην κοινωνία. Δεν κάνουμε βήμα πίσω από αυτό!

Μάης- Ιούνης 2019