Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

ΑΣΕ (ΠΑΜΕ) Π.Ε. Ημαθίας: Για την αναμοριοδότηση των Σχολικών Μονάδων



Βέροια, 25/1/2018

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Τα τελευταία δύο χρόνια, έχει ανοίξει η συζήτηση για την αναμοριοδότηση των Σχολικών Μονάδων και μάλιστα σε κοινή βάση Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης. Οι αρχικές προτάσεις των Υπηρεσιακών Συμβουλίων απορρίφθηκαν από το ΥΠΠΕΘ κι ενώ η ΟΛΜΕ αρνείται να συμμετέχει σ' αυτόν τον διάλογο, θεωρώντας τον προσχηματικό, η ΔΟΕ καλεί τα Δ.Σ. των Συλλόγων και τους Αιρετούς, να καταθέσουν νέες, προς ευρύτερη διαβούλευση. Μέσα σε αυτά τα δεδομένα, θα πρέπει να κάνουμε τις ακόλουθες επισημάνσεις:

α) Για ποιον λόγο, ενώ τόσα χρόνια ίσχυε διαφορετική μοριοδότηση για τις δύο βαθμίδες, τώρα ζητείται κοινή; Η εύκολη απάντηση είναι ότι άλλαξε το σκηνικό, με τις μετακινήσεις των σ/φων των κοινών ειδικοτήτων, οπότε πρέπει να αρθούν οι "αδικίες" στο σύστημα που επικρατούσε ως τώρα, να διορθωθούν τα λάθη και να "διευκολυνθούν" οι γραμματείες των Γραφείων στον υπολογισμό των μορίων των σ/φων. 

Με μια σειρά όμως μέτρων που πάρθηκαν τα τελευταία χρόνια από τις κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (συγχωνεύσεις σχολικών ομάδων, καταργήσεις σχολείων ΕΑΕΠ, μείωση ωρών του Ολοήμερου Προγράμματος...) δημιουργήθηκαν τεχνητά πλεονάσματα εκπ/κών, τα οποία θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο με τα τελευταία 70 προαπαιτούμενα του Πολυνομοσχεδίου, που πρόσφατα ψηφίστηκε (κατάργηση της προσμέτρησης ως διδακτικής της ώρας σίτισης, αλλά και της ενισχυτικής διδασκαλίας (;), ορατός ο κίνδυνος αύξησης και του διδακτικού, εκτός του εργασιακού ωραρίου). Οπότε είναι πολύ πιθανό, η κινητικότητα των εκπ/κών ειδικοτήτων που αφορούσε σχεδόν αποκλειστικά τη μετακίνηση ενός εκπ/κού σε πολλές σχολικές μονάδες ενός ΠΥΣΠΕ, να επεκταθεί στις δύο βαθμίδες εντός ενός νομού.

Αν δε, συνυπολογίσουμε και τα λεγόμενα για "Ενιαίο Εκπ/κό Χώρο" και "Ενοποίηση Επιστημονικών Πεδίων", αντιλαμβανόμαστε πως οι "κόκκινες γραμμές" της ΔΟΕ, αυτές δηλαδή της εισόδου εκπ/κών της Β/θμιας στην Α/θμια (φιλόλογοι για γλωσσικά μαθήματα, μαθηματικοί για φυσικές επιστήμες, κλπ.) μπορεί να μην είναι και τόσο κόκκινες για το Υπουργείο. Εξάλλου, κάτι παρόμοιο δεν επιχειρείται και στον χώρο της Προσχολικής Αγωγής με Νηπιαγωγούς και Βρεφονηπιοκόμους; Σε καμία, βέβαια, περίπτωση δεν πρέπει η αναμοριοδότηση να γίνει σημείο τριβής κι αντιπαράθεσης ανάμεσα σε Α/θμια και Β/θμια ή ανάμεσα σε περιοχές και σχολεία  εντός νομού.

Και δεν πρόκειται για αριστερές κινδυνολογίες, αν δούμε ότι και στην Ευρώπη, σε χώρες μ' εύρωστες υποτίθεται οικονομίες, χωρίς μνημονιακές δεσμεύσεις και υπέρογκα χρέη, ακόμα και με εθνικό νόμισμα, η κατεύθυνση είναι τα δημόσια σχολεία να καλύπτουν έναν ελάχιστο αριθμό ωρών γλώσσας και φυσικών επιστημών μόνο.

Αυτόματα οδηγούμαστε στο καίριο ερώτημα: τι Παιδεία θέλουμε, με τι σκοπό και τι περιεχόμενο; Καλές οι θεωρίες περί "ολόπλευρης ανάπτυξης της προσωπικότητας του παιδιού, αλλά στον "αιώνα της Πληροφορίας" δεν μπορεί στην Α/θμια Εκπ/ση να διδάσκεται η Πληροφορική σε υποτυπώδη εργαστήρια, μία φορά την εβδομάδα, ούτε να γυμνάζονται οι μαθητές υποτυπωδώς σ' ανύπαρκτες "αίθουσες γυμναστικής", όντας τα πιο παχύσαρκα/υπέρβαρα παιδιά στον κόσμο (αφού αναφερόμαστε σ' εκπ/κούς ειδικοτήτων).

β) Ακόμη κι αν οι προτάσεις ΔΟΕ-ΟΛΜΕ αποδειχθούν οι βέλτιστες δυνατές, ποιο θα είναι το ουσιαστικό όφελος ενός συναδέλφου από το "δικαιότερο σύστημα μοριοδότησης"; Μήπως τα μόρια θα του φανούν χρήσιμα στις ανύπαρκτες υπηρεσιακές μεταβολές, αφού διορισμοί δε γίνονται πια, οι μεταθέσεις ικανοποιούνται σε ποσοστά 5-9%, οι αποσπάσεις - όσες και όποιες γίνονται - συμπεριλαμβάνουν πλείστα όσα άλλα κριτήρια και αυτή ακόμη η έννοια της μονιμότητας είναι υπό αίρεση;

Μήπως, ακόμη, οι πριμοδοτούμενες με περισσότερα μόρια περιοχές θ' αναδειχθούν σε πρώτη επιλογή στις προτιμήσεις των καταδικασμένων στην ανεργία νέων πτυχιούχων και θα λύσουν έτσι κι εύκολα το πρόβλημα της στελέχωσης των σχολείων σε παραμεθόριες, ορεινές, νησιωτικές κ.ά. περιοχές; Για να σταλθούν εκεί εκπ/κοί, θα πρέπει οι κυβερνητικές επιλογές να κρατήσουν εκεί τον ντόπιο πληθυσμό κι αυτό προϋποθέτει μια σειρά "αντιοικονομικών" για τον καπιταλισμό μέτρων: δουλειές, καλή και φθηνή συγκοινωνία, ιατρικά και πολιτιστικά κέντρα, δημόσιες υπηρεσίες και υποδομές, φθηνά καταλύματα (και όχι να τον οδηγούν σ' εσωτερική μετανάστευση και να μορφώνουν με τηλεεκπ/ση τους ελάχιστους εναπομείναντες εκ των υστέρων). 
  
γ) Για ν' αποφευχθεί το αλαλούμ με τις αποκλίνουσες προτάσεις των ΠΥΣΠΕ-ΠΥΣΔΕ, θα πρέπει η μοριοδότηση να γίνει με κεντρικό σχεδιασμό κι ευθύνη του Υπουργείου, με ενιαία κριτήρια για όλα τα σχολεία και τις περιοχές της χώρας (ανάγλυφο τού εδάφους, δυσκολία πρόσβασης/μετακίνησης, απόσταση από την πρωτεύουσα του νομού/τα μεγάλα αστικά κέντρα/το τοπικό κέντρο, τις ειδικές συνθήκες κάθε σχολείου - πρόσφυγες/μετανάστες, Ρομά, υψηλή ανεργία, κλπ - τις συνθήκες διαβίωσης - βαριοί χειμώνες, πολύ μικρά νησιά - και εργασίας - διθέσια κλπ

Συνοπτικά, η Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ημαθίας θεωρεί πως το ζήτημα της αναμοριοδότησης δεν πρέπει ν' αντιμετωπιστεί αποκομμένο από τα γενικότερα, διαχρονικά αιτήματα του Κλάδου για μόνιμους μαζικούς διορισμούς, ικανοποίηση σε μεγάλα ποσοστά των μεταθέσεων και αποσπάσεων, όλες τις ειδικότητες στα σχολεία, μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα κλπ.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Οι μέρες που έρχονται χρειάζεται να γίνουν μέρες αγώνα, μέρες ανάτασης του κινήματος και πραγματικού ξεσηκωμού για την ικανοποίηση των αναγκών μας, για το δικαίωμα να ζούμε με αξιοπρέπεια εμείς και οι μαθητές μας. Η «μεταμνημονιακή» εποχή για την οποία μιλάνε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η ΝΔ και ο ΣΕΒ, φέρνει νέα μέτρα, νέα επίθεση στη ζωή μας, μια σύγχρονη εργασιακή ζούγκλα ειδικά για τη νέα γενιά. Τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, για τα όποια κόπτονται όλα μαζί τα κόμματα «που πίνουν νερό» στο όνομα της Ε.Ε, και τα λαϊκά δικαιώματα δε συμβιβάζονται.

 Μόνο στο δρόμο της σύγκρουσης υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ για τους ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!!
 Δυναμώνουμε την πάλη μας – τις διεκδικήσεις μας για:
·        Αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά 13ου – 14ου μισθού, ξεπάγωμα των Μ.Κ., αναγνώριση της διετίας 2016 – 2017 στη μισθολογική εξέλιξη.
·        Κατάργηση της αντιαπεργιακής τροπολογίας. Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα και την ΑΠΕΡΓΙΑ.
·        Κατάργηση της τροπολογίας που ποινικοποιεί τον αγώνα ενάντια στους πλειστηριασμούς. Κανένα σπίτι εργατικών λαϊκών οικογενειών στα χέρια τραπεζίτη.
·        Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους! Άμεσο μόνιμο διορισμό όλων των συναδέλφων που έχουν  δουλέψει τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση (πάνω από 25.000), ώστε να καλυφθούν στοιχειώδεις ανάγκες των σχολείων. Καμία απόλυση συμβασιούχου-αναπληρωτή.
·        ΑΜΕΣΗ εξίσωση των δικαιωμάτων μονίμων και συμβασιούχων - αναπληρωτών εκπαιδευτικών.
·        Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή. Νήπια - προνήπια στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο. Καμία σκέψη για πέρασμα των Νηπιαγωγείων στους ΟΤΑ. Να μην περάσουν οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης για το «νέο Λύκειο».
·        ΑΠΟΧΗ από κάθε διαδικασία της αντιδραστικής κρατικής αξιολόγησης σε όλα τα επίπεδα.
·        Κάτω τα χέρια από το ωράριο και τα εργασιακά μας δικαιώματα. Σύγχρονες υποδομές και συνθήκες εργασίας (π.χ. αίθουσες, εποπτικό υλικό, βιβλιοθήκες, τεχνολογικά μέσα).
·        ΟΧΙ στις συγχωνεύσεις - καταργήσεις σχολείων και τμημάτων. Εδώ και τώρα για 15 μαθητές, το ανώτερο, σε Νηπιαγωγεία, Α΄ και Β’ Δημοτικού και για 20 μαθητές, το ανώτερο, σε όλες τις άλλες τάξεις.
·        ΟΧΙ στον εκπαιδευτικό – πολυεργαλείο. Πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού για την υλοποίηση του προγράμματος των σχολικών γευμάτων. Κάθε εκπαιδευτικός να διδάσκει το αντικείμενό του. ΟΧΙ στη συμπλήρωση ωραρίου μονίμων συναδέλφων στην Ειδική Αγωγή.
·        Αναβάθμιση των δομών της Ειδικής Αγωγής. Λειτουργία παντού Τμημάτων Ένταξης. Κάθε παιδί στη δομή που έχει ανάγκη.  Ένας δάσκαλος ανά μαθητή στην Παράλληλη στήριξη.
·        Ένταξη όλων των προσφυγόπουλων στο Δημόσιο σχολείο και τα πρωινά τμήματα. Δημιουργία όλων των απαραίτητων υποδομών (π.χ. αίθουσες), πρόσληψη του κατάλληλου προσωπικού (π.χ. εκπαιδευτικοί, ψυχολόγοι κοιν. λειτουργοί). Έξω οι ΜΚΟ από τα σχολεία.
·        Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία από τον κρατικό προϋπολογισμό, ούτε 1€ από την τσέπη των λαϊκών οικογενειών για τη λειτουργία του σχολείου. Κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στην Παιδεία.
·        Λεφτά για τη μόρφωση των παιδιών όχι για το ΝΑΤΟ και τους πολεμικούς εξοπλισμούς. Καμία εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή μας (Βαλκάνια, Αιγαίο κ.τ.λ.). 
 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΗΜΑΘΙΑΣ